Πολιτικά Άρθρα

/Πολιτικά Άρθρα

Η Εθνική Αυτογνωσία, άδηλο προαπαιτούμενο της ανάκαμψης

Όλοι, φαινομενικά ή πραγματικά, ισχυρίζονται πως αναζητούν τον τρόπο εξόδου από την πολυεπίπεδη κρίση. Την έξοδο από τα «Μνημόνια», δηλ. τη διεθνή επιτήρηση και τη συνεπαγόμενη λιτότητα, διά ενός «εθνικού σχεδίου». Ενός σχεδίου του οποίου την «πατρότητα» θα έχουν εγχώριες δυνάμεις και που με την υποστήριξη της πιο μεγάλης μερίδας της κοινωνίας θα οδηγήσει τη χώρα σε μια πιο ευοίωνη [...]

“Η πίστις σου σέσωκέ σε”. Και στα δικά μας

Μια και το κλίμα των ημερών το επιβάλει, ας δανειστούμε τη ρήση από το Ευαγγέλιο. Μια ρήση του Χριστού που επαναλαμβάνεται προς διάφορους αιτούμενους της δικής του παρέμβασης. Σε αυτούς τους ανθρώπους, που με μεγάλη πίστη, αλλά και "συντριβή" εσωτερική, ακόμα και ταπείνωση (με την έννοια της ταπεινότητας) προσέτρεξαν προς εκείνον, δεν απάντησε μεγάθυμα και αλαζονικά με ύφος "δοξάστε με, [...]

Κάτω τα χέρια από το ΑΣΕΠ

Σε μια "φυσιολογική" πολιτική περίοδο τα γεγονότα του δημόσιου βίου έχουν έναν ρυθμό και μια ροή που μπορούν να αφομοιωθούν. Η Κυβέρνηση αναπτύσσει την πολιτική της και η προσοχή της κοινής γνώμης είναι στραμμένη στη δράση των Υπουργείων την οποία και κρίνει. Στην παρούσα περίοδο, αυτά έχουν ξεχαστεί. Μέσα στη δίνη των γεγονότων, με τα μεγάλα θέματα να εισβάλλουν στην [...]

Μεταπολίτευση, η απόκληρη ερωμένη

Μία από τις συνήθεις "καραμέλες" που αναπαράγονται στο δημόσιο λόγο, χωρίς περίσκεψη ή χωρίς σοβαρό αντίλογο, είναι η συλλήβδην καταδίκη της Μεταπολίτευσης. Η ατάκα-σουξέ περί των "40 χρόνων που μας έφεραν ως εδώ". Χρησιμοποιήθηκε σποραδικά τα τελευταία χρόνια της μεγάλης κρίσης και ήταν από τα επιχειρήματα που έφεραν τη νυν συγκυβέρνηση στην εξουσία. Δεν υπήρξε το κυρίαρχο, μια και πρώτα [...]

Πρότυπα διαπραγμάτευσης: Ο Άντεργουντ, ο Νταβούτογλου, ο Τσίπρας

Να ξεκινήσουμε από μία φανταστική προσωπικότητα: ολόκληρη η υφήλιος σαγηνεύεται εσχάτως από τις διαρκείς δολοπλοκίες του Φρανκ Άντεργουντ. Ενός μακιαβελικού χαρακτήρα, Προέδρου των ΗΠΑ, που ενσαρκώνει έξοχα ο Κέβιν Σπέισυ, μεταφέροντας στην εποχή μας όλα τα διαχρονικά χαρακτηριστικά της εξουσίας και της ανθρώπινης ματαιοδοξίας, όπως έχουν αποτυπωθεί από όλους τους κλασσικούς της λογοτεχνίας και δραματουργίας. Πρόκειται για έναν αδίστακτο άνθρωπο [...]

“Μάντεις και οιωνοσκόποι” συμφωνούν: έτσι δεν βγαίνει το πράγμα!

Καιρό τώρα μου έρχεται στο μυαλό το γνωστό ανέκδοτο: είναι κάποιος καθισμένος σε ένα κλαδί και το πριονίζει. Όπως περνάει ένας περαστικός του λέει "πρόσεξε θα πέσεις"! Εκείνος αγνοεί τη συμβουλή και συνεχίζει ακάθεκτος. Όταν, αφού φυσικά έπεσε, βρέθηκε στο νοσοκομείο, έτυχε να περνά ο ίδιος περαστικός. Τότε ο χτυπημένος τον είδε και αναφώνησε "ο μάντης!". Σε μεγάλο βαθμό αυτό [...]

Αυτοί τελείωσαν ήδη. Οι επόμενοι προλαβαίνουν;

Παρακολουθούμε τις τελευταίες μέρες της Πομπηίας. Η ανησυχία όμως καθώς γράφονται αυτές οι γραμμές είναι για το "ποια ακριβώς Πομπηία" εννοούμε; Απλώς μιας ακόμα παρερχόμενης και αποτυχημένης της διοίκησης ή μήπως της ίδιας της "πόλης"; Εξηγούμαι. Η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ έκλεισε λίγο πριν τον ένα χρόνο διακυβέρνησης. Ένας χρόνος που πολύ δύσκολα μπορεί να περιγραφεί με λόγια. Τα απίστευτα περιστατικά, η [...]

Αλλαγή εποχής για τη ΝΔ. Για τη χώρα;

Η εκλογή του Κυρ. Μητσοτάκη στην ηγεσία της Ν.Δ. είναι το πολιτικό γεγονός των ημερών και ήρθε να ταράξει τα στάσιμα ύδατα. Οι αναλύσεις πέφτουν "σωρηδόν", πολλές όμως δεν αποφεύγουν τα χαρακτηριστικά του κυρίαρχου τρόπου σκέψης: βιασύνη, συναισθηματισμός, εύκολα συμπεράσματα, συμπόρευση με το συγκυριακό ρεύμα. Μέχρι την παραμονή της εκλογής, το ίδιο ρεύμα ήθελε σταθερό και ενωτικό τιμονιέρη, στο πρόσωπο [...]

Ο κόσμος αλλάζει. Εμείς, στον κόσμο μας

Παρακολουθώντας τη δημόσια συζήτηση στην Ελλάδα, δεν μπορεί κανείς παρά να διαπιστώνει με θλίψη θεμελιώδεις αδυναμίες. Ελλείψεις που δείχνουν μια ιδιότυπη απομόνωση της δικής μας "σφαίρας" από τα διεθνή δρώμενα. Ένας καλομακιγιαρισμένος "επαρχιωτισμός", στα όρια του "ιδρυματισμού", που μας αναγκάζει να υπερ-απασχολούμαστε με τα "δικά μας", όσο μικρά και αδιάφορα κι αν είναι και να χάνουμε συστηματικά τη μεγάλη εικόνα. [...]

Φύλλα συκής για… μεταξωτή συναίνεση

Ένα σύστημα, χαρακτηρίζεται "έξυπνο", κυρίως, όταν μπορεί και μαθαίνει από τα λάθη του και δεν τα επαναλαμβάνει διαρκώς. Όταν μπορεί να προσαρμόζει επιλογές, που σε σχέση τουλάχιστον με τους διακηρυγμένους στόχους του, "δεν βγαίνουν". Στην περίπτωση της χώρας μας, δείχνουμε εγκλωβισμένοι σε έναν φαύλο κύκλο. Έξι χρόνια τώρα, αδυνατούμε να βρούμε την έξοδο από τη βασανιστική κρίση. Μιμούμενοι το μυθικό [...]